Gedicht voor LETS Zwolle

een handvol rijst
voor een lapje katoen
 
jouw gedachten
mij een stuiver waard
 
ruilen is huilen
is weer kunnen troosten
 
geven en nemen
zonder weegschaal gram
 
mijn handen
uit jouw mouwen
 
mijn haar een beetje kort geknipt
want ik word niet graag kaal geplukt
 
meningen en emoties uitwisselen
het intrinsieke is vanzelf al wisselgeld  
 
lekker eten gereedgemaakt
dan zeg ik wel hoe lekker ik het vond
 
ik wandel jou in je rolstoel naar een terras
daar waar jij het gebakje bedenkt
 
verkort mijn te lange t-shirt
pluk ik een veldboeket voor jou
 
als jij iets timmert of glasgordijnen wast
maak ik poezie
Herman gedicht 
 
herman poort